Volg de ster

Gisteren ging ik na het werk boodschappen doen. In de wijk fietste een mevrouw met een hoofddoekje voorbij. ‘Ja,’ riep ze, terwijl ze zich omdraaide naar wat kinderen die op de stoep liepen, ‘ik heb een cadeautje gekocht.’ Even dacht ik dat de moslims ook Kerst gaan vieren. Toen liep ik verder, de stad in waar de duisternis van de langste nacht aan het vallen was – het was 21 december. Continue reading »

Gevallen engel

Al lange tijd ligt er in het portiek van mijn flat een engel. Omdat het beeldje eerst ergens op een rand bij een huis stond, durf ik het niet weg te gooien. Het is iemands eigendom. Maar het ligt er al heel lang. Laatst kwam Goede Vriendin langs. ‘Een gevallen engel,’ riep ze, terwijl ze naar mijn flat liep. ‘Daar kun je een blog over schrijven!’ Continue reading »

Blote sterren

Het is warm. Ik zit op mijn balkon, kijk uit over het water en vraag me af waarom de architect van mijn flat het nodig vond het balkon compleet af te sluiten. De ramen kunnen niet open en er is een dak. Daar zit wel een dakraam in, maar het is te hoog om er bij te kunnen. Continue reading »

Uitkijkpunt

Ik zit op mijn werkkamer en ram verwoed op mijn toetsenbord, alsof ik bang ben dat de toetsen of mijn gedachten wegvliegen als ik niet opschiet. Al bijna drie jaar werk ik aan hetzelfde boek, en ik heb eindelijk het idee dat ik begrijp waarom mijn hoofdpersonen doen wat ze doen. Het is alleen zo jammer dat ik constant word afgeleid. Continue reading »