Doormidden gezaagd

Dit weekend tuurde ik vanuit mijn huis aan de rand van het water een paar keer naar de overkant. Er is daar een schiereilandje, waar de grond hoog boven het water is, en het pad naar het water erg steil. Twee keer zag ik er een oude man naar beneden glibberen. Toen hij beneden was, boog hij zich over de oever en zocht… iets. Wat hij opraapte weet ik niet: ik kon het niet zien. Continue reading »

Volg de ster

Gisteren ging ik na het werk boodschappen doen. In de wijk fietste een mevrouw met een hoofddoekje voorbij. ‘Ja,’ riep ze, terwijl ze zich omdraaide naar wat kinderen die op de stoep liepen, ‘ik heb een cadeautje gekocht.’ Even dacht ik dat de moslims ook Kerst gaan vieren. Toen liep ik verder, de stad in waar de duisternis van de langste nacht aan het vallen was – het was 21 december. Continue reading »

Gevallen engel

Al lange tijd ligt er in het portiek van mijn flat een engel. Omdat het beeldje eerst ergens op een rand bij een huis stond, durf ik het niet weg te gooien. Het is iemands eigendom. Maar het ligt er al heel lang. Laatst kwam Goede Vriendin langs. ‘Een gevallen engel,’ riep ze, terwijl ze naar mijn flat liep. ‘Daar kun je een blog over schrijven!’ Continue reading »