Volksbuurt

Vorig jaar ben ik verhuisd naar een echte “volksbuurt”. Dat klinkt gezellig. Het woord roept gedachten op aan mensen die nog contact met elkaar hebben, die voor elkaar zorgen. En het is waar: de mensen zitten veel bij elkaar, samen op de stoep. Ik zie mensen ook samen boodschappen doen. Maar er is een andere kant.

In die volksbuurt waar mensen nog contact met elkaar hebben, heb ik nog nooit zoveel mensen met kratten bier zien rondlopen. Niet zo lang geleden kwam ik mijn buurman en een vriend tegen. Beiden droegen een krat bier en beiden stonken ook al behoorlijk naar bier. Het was 19.30 uur op een doordeweekse avond. Tussen de mensen die hun auto’s parkeren bij de supermarkt staan bijna iedere avond een paar dealers. Enkele dagen geleden liep ik ’s ochtends vroeg naar de kerk. Op straat zag ik een onaangebroken zakje wiet liggen. Door iemand laten vallen die al zo onder invloed was dat hij het niet miste?

Toen ik eens wat googlede op de statistieken over mijn buurtje zag ik dat in mijn wijk waar zoveel gepraat wordt op straat de meeste mensen toch alleen wonen. Het gemiddelde inkomen doet vermoeden dat veel mensen ook geen baan hebben. Dat verklaarde veel. Hoe verleidelijk is het niet om als je hele dagen thuis bent en daar niemand op je wacht een “vriend” te zoeken in alcohol of drugs?

Ik vraag me af wat ik kan doen voor deze mensen. De Bijbel roept ons op de wereld in te gaan en het Evangelie te verkondigen. Momenteel voel ik me een niet al te succesvolle zendeling in mijn eigen wijk. Hoe kan ik mijn buren aanspreken? Een kletspraatje is gemakkelijk. Hoe vertel ik ze echter dat er een God is die hen echt wil kennen en hun leven wil veranderen? Ik zou zo graag willen dat hun leven betekenis krijgt – dat ze zien dat zij eeuwigheidswaarde hebben.

Een vriendin suggereerde om niet gelijk veel te praten, maar dingen te dóen. Maak het portiek schoon, ook al laten al je buren het vervuilen. Schiet te hulp als het nodig is. Wéés er gewoon, geef handen en voeten aan je geloof. Het lijkt zo onbeduidend, maar misschien is het de eerste stap. Ik hoop het…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *